Hanieh.M

من عکاسی رو از بچگی با قدیمی ترین گوشی هایی که کیفیت انچنانی نداشت، از خواهرم که عاشق این بود که یکی ازش عکس بگیره شروع کردم، چه بسا از اونجایی که بچه بودم نمیدونستم به این کار چی میگن ولی در هنرستان تو رشته گرافیک با عکاسی آشنا شدم و اولین دوربین خودم که canon-1300D بود شروع به عکاسی از هرچی که فکرشون رو بکنید کردم، و زمانی که کارشناسی دانشگاه هنر در یک رشته دیگه مشغول به تحصیل بودم متوجه علاقه زیاد و استعدادم در عکاسی شدم و به طور جدی عکاسی رو شروع کردم و شاخه خودم رو در عکاسی پیدا کردم. زاویه دیدی که من در عکاسی پرتره دارم باعث میشه اون عکس حس زنده بودن رو به خودش بگیره، انگار که برای هر عکس داستانی داشته باشم. و با حس خوب و عشق زیاد از چهره ها عکاسی میکنم. اصلا نگران نباشید که خوش عکس یا خوش چهره نیستین، چون من طوری عکس میگیرم که عاشق عکساتون بشید، چون کار من همینه (: