نمونه کار یادی از حمیده خیرآبادی در سالروز درگذشتش

مطلبی که به تازگی به بهانه سالروز درگذشت حمیده خیرآبادی در فردارسانه منتشر شد. بخشی از متن را بخوانید: «خُبه خُبه… پدر و پسر خوب با هم گل میگید گل میشنوید!». حتی این دیالوگِ متداول در بسیاری از سریال‌ها و فیلم‌های ایرانی که به‌زودی بدل به شوخی گزنده و معنی‌داری با روند کلیشه شدن نقش «مادر» در چنین محصولاتی شد در جریان بازی حمیده خیرآبادی رنگی از تنوع و شیرینی به خود می‌گرفت! بازیگری که بامداد سی و یکم فروردین ۱۳۸۹ در سن ۸۶ سالگی درگذشت. شاید بسیاری، لقب مادر سینمای ایران را به‌واسطه فیلم «مادر» (علی حاتمی)، برازنده زنده‌یاد رقیه چهره آزاد بدانند، اما بی‌شک باید سهمی فوق‌العاده را نیز برای نادره کنار گذاشت. آنچه در بازی رئال و به‌شدت باورپذیر نادره پیش روی دوربین شکل می‌گرفت، چنان با روح بی‌غل و غش و تصویر ملموس و آشنای مادر ایرانی مطابقت داشت که ناخودآگاه ذهن تماشاگر را به سمت نمونه‌های عینی زندگی‌اش سوق می‌داد. زنی با صورتی گرد و چهره‌ای متبسم و مهربان که هنگام صحبت کردن تأنی ملیحی داشت. به همراه اضافه وزن آشکاری که نم‌نمک بیشتر هم شد تا از سرعت حرکاتش در دهه دوم بازیگری بکاهد. ویژگی‌ای مشابه بسیاری از مادران و مادربزرگ‌های ایرانی که اصولا بر ملاحت‌شان افزوده. مجموع همین خصوصیات، نادره را از میان چهره‌های هم‌دوره‌اش مثل جمیله شیخی، رقیه چهره آزاد، ژاله علو، پروانه معصومی، پرویندخت یزدانیان و …، نزدیکتر به پرسونای مادر ایرانی می‌نمود. * لینک متن کامل: https://fardaresaneh.ir/%db%8c%d8%a7%d8%af%db%8c-%d8%a7%d8%b2-%d8%ad%d9%85%db%8c%d8%af%d9%87-%d8%ae%db%8c%d8%b1%d8%a2%d8%a8%d8%a7%d8%af%db%8c-%d8%af%d8%b1-%d8%b3%d8%a7%d9%84%d8%b1%d9%88%d8%b2-%d8%af%d8%b1%da%af%d8%b0%d8%b4/