در این پروژه، چالش اصلی، ترکیبِ فضایِ پختوپز (آشپزخانه) با بخشِ سرو غذا در یک محیط یکپارچه بود، بدون اینکه حسِ آشفتگی بصری ایجاد شود. هدف من خلق محیطی بود که در عینِ کاربردی بودن، حسِ آرامشِ یک فضای پذیرایی را به مخاطب القا کند.
نقاط عطف طراحی در این پروژه:
کابینتهای یکدست (Seamless Cabinetry): استفاده از کابینتهای بدون دستگیره (Touch) با رنگ نودِ یکپارچه، باعث شده است که حجمِ بصریِ آشپزخانه در فضا «حل» شود. این ترفند برای فضاهای کوچک بسیار حیاتی است تا فضا دلبازتر و بزرگتر به نظر برسد.
تضاد متریال؛ بازیِ بافتها: انتخابِ یک سنگِ بافتدار (مجلل) برای بینکابینتی و صفحهکابینت در کنارِ سطوحِ ماتِ کابینتها، تضاد بسیار زیبایی ایجاد کرده که به فضا عمق داده است.
پایداریِ پالت رنگی: استفاده از رنگهای خنثی با تهمایهی کرم و نسکافهای، فضایی «لوکس و موندگار» ایجاد کرده که با گذشت زمان هم خستهکننده نمیشود.
این فضا برای من، تجسمِ یک زندگی مدرن و بیهیاهوست؛ جایی که آشپزخانه فقط مکانی برای پختوپز نیست، بلکه بخشی از دیزاینِ اصلی خانه و محلِ معاشرت است.