در این پروژه، بنای اولیه شامل اسکلت بتنی و تیغهچینی آجری بود که فاقد هویت بصری، توازن فضایی و جزئیات معماری شاخص بود. هدف اصلی طراحی، تبدیل این سازه خام به نمایی گرم، باوقار و منطبق بر بافت بومی و مصالح طبیعی منطقه بود.
در طرح نهایی، ترکیبی از سنگ طبیعی، آجرهای گرمتون و المانهای فلزی مدرن بهکار گرفته شد تا تعادلی میان حس اصالت و معاصریت ایجاد شود. طبقه همکف با سنگ لاشه طبیعی از جنس سنگ آهک و گرانیت محلی پوشانده شد تا پایهای مستحکم و ماندگار برای حجم ساختمان شکل گیرد. در ترازهای بالاتر، آجرهای دستساز با رنگهای گرم و بافت طبیعی انتخاب شدند تا تضاد لطیفی با بخش سنگی پاییندست ایجاد کنند.
قابهای پنجره و جزئیات گوشهها (Quoins) با سنگ تراشخورده طراحی شدند تا عمق و تعریف بصری بیشتری به سطوح نما بدهند. عناصر بتنی سازه (تیرها و ستونها) بهصورت اکسپوز باقی ماندهاند تا حس ساختاری بنا حفظ شود. در بخشهای فلزی، از نردههای آهنی طراحیشده سفارشی و لبههای بام با روکش مس پتینهشده استفاده شده است تا جلوهای مدرن و با دوام در برابر شرایط اقلیمی منطقه فراهم شود.
این پروژه نمونهای از رویکرد “بازآفرینی معماری نیمهتمام” است که با بهرهگیری از مصالح طبیعی و ترکیب احجام کلاسیک و معاصر، بنایی ساده را به اثری ماندگار و هماهنگ با محیط پیرامون بدل میسازد.