این لیبل را با تمرکز کامل بر درخواست کارفرما برای مینیمالیسم و رنگ سبز ماچایی شروع کردم. ابتدا پالت رنگی را محدود به دو رنگ سفید و سبز ماچاییِ ملایم کردم تا هیچ عنصر مزاحمی چشم را اذیت نکند. سپس فونتی ساده و بیسریف انتخاب کردم که لوگو را با حروف بزرگ و شماره را با حروف معمولی نشان دهد تا سلسلهمراتب بصری به راحتی درک شود. وایت اسپیس زیادی دور هر دو المان در نظر گرفتم تا لیبل نفس بکشد و حس تنفس و پاکیزگی به بیننده منتقل شود. از هر گونه سایه، گرادینت، فریم، خط تزئینی و آیکون اضافی صرف نظر کردم چون خواستهی کارفرما «هیچ چیز بیشتر از حد نیاز» بود. رنگ سبز ماچایی را با دقت انتخاب کردم که نه خیلی تیره و جدی باشد و نه خیلی روشن و کودکانه؛ دقیقاً همان میانهی آرام و ارگانیک. لوگو را در بالای لیبل و شماره را با فاصلهی مناسب در پایین چیدم تا چشم از بالا به پایین حرکت کند بدون هیچ تلاشی. نهایتاً این لیبل برای من یک طراحی موفق است چون هم به خواستهی کارفرما عیناً پاسخ داده، هم هویت برند را بدون شلوغی بصری منتقل میکند، هم روی هر محصولی (از شیشه گرفته تا مقوا) خوانا و حرفهای دیده میشود.