نمونه کار سردر پارک فناوری دانشگاه علوم پزشکی تهران

سردر پارک فناوری دانشگاه علوم پزشکی تهران تلاشی‌ست برای بازخوانی یکی از عناصر بنیادین معماری ایرانی در بستری معاصر؛ جایی که ایوان، نه صرفاً به‌عنوان یک ساختار فیزیکی، بلکه به‌مثابه یک مفهوم فضایی و زبان دعوت‌کننده، در کالبد زمان امروز تنفس می‌کند. در بستر معماری سنتی ایران چه در دوره‌های پیش از اسلام چون ساسانیان، و چه در دوران اسلامی ایوان همواره جایگاهی ویژه داشته است. فضایی میان‌افزا، نیمه‌باز، آستانه‌ای میان درون و بیرون، میان عمومی و خصوصی، میان حرمت و حضور. ایوان با ارتفاعی فراتر از جداره‌های اطراف، نه‌تنها مسیر ورود را تعریف می‌کرد، بلکه دعوتی بود به تجربه‌ی فضا، به مکث، به عبور آگاهانه. در این پروژه، ایوان از وضعیت ایستای تاریخی‌اش رها شده و به حرکت درآمده است. گویی ردپای ایوان، در طول مسیر ورودی و خروجی امتداد یافته و نوعی تجربه‌ی زمانی از فضا خلق کرده است. دیگر با یک ایوان مواجه نیستیم؛ بلکه با دگرگونی‌ای تدریجی از فضا که با هر گام، زاویه، و لحظه، کیفیتی تازه از ایوان را برای کاربر آشکار می‌سازد. این حرکت فضایی، نوعی سفر در زمان است؛ سفری از ریشه‌های تاریخی به اکنون، و از اکنون به تجربه‌ای نو از معماری. ایوان به‌جای آنکه تنها نقطه‌ی ورود باشد، روندی فضایی شده که خود، تجربه‌ای مستقل است. در اینجا، سردر صرفاً یک نشانه نیست؛ بلکه مکانی است برای درنگ، برای عبور معنا‌دار، برای تماشای پیوسته‌ی فضا در تغییر. سردر پارک فناوری بر مرز میان حافظه‌ی تاریخی و نیازهای معاصر ایستاده است. جایی که سنت، نه به عنوان تزئین، بلکه به عنوان ساختار مفهومی بازآفرینی شده و در معماری‌ای معاصر، حضوری زنده و سیال یافته است. راه یافته به فینال مسابقه و طرح تقدیر شده زمستان 1402