سیستم کنترل دسترسی و حضور و غیاب

هدف پروژه، طراحی و پیاده‌سازی یک سیستم ماژولار برای کنترل تردد، مدیریت دسترسی افراد و ثبت ورود و خروج در بخش‌ها و زون‌های مختلف یک مجموعه است. سیستم شامل سه بخش اصلی کنترلر مرکزی، کنترلرهای زون و نرم‌افزار مدیریت و مانیتورینگ خواهد بود. در فاز اول، یک نمونه اولیه شامل یک کنترلر مرکزی و یک کنترلر زون پیاده‌سازی می‌شود. کنترلر مرکزی باید امکان ثبت و مدیریت کاربران، پشتیبانی از RFID، اثر انگشت و PIN، ثبت ورود و خروج همراه با زمان و تاریخ، مدیریت سطح دسترسی کاربران و زون‌ها، ذخیره اطلاعات و Logها، عملکرد Online و Offline، Synchronization اطلاعات پس از برقراری مجدد ارتباط، تشخیص دستکاری یا باز شدن دستگاه، اتصال به شبکه و اینترنت، ارتباط با نرم‌افزار مدیریت، نمایش اطلاعات روی Display و همچنین پشتیبانی از Backup Power و Manual Override را داشته باشد. هر کنترلر زون برای کنترل یک درب یا نقطه دسترسی استفاده می‌شود و باید امکان اتصال به RFID Reader، ماژول اثر انگشت، Keypad، قفل الکتریکی، Door Sensor، Tamper Sensor، LED و Buzzer را داشته باشد. کنترلر زون باید هویت کاربر را بررسی کرده و بر اساس مجوز تعریف‌شده، دسترسی را قبول یا رد کند، وضعیت باز یا بسته بودن درب را تشخیص دهد، در صورت باز ماندن غیرمجاز درب یا دستکاری سخت‌افزار هشدار ایجاد کند و تمام رویدادهای مربوط به ورود، خروج و تلاش‌های ناموفق را به کنترلر مرکزی ارسال کند. روش ارتباط بین کنترلر مرکزی و زون‌ها از پیش تعیین نشده و انتظار می‌رود توسعه‌دهنده پروتکل مناسب را پیشنهاد دهد و دلیل انتخاب خود را توضیح دهد. ارتباط باید برای استفاده در محیط واقعی و در فواصل مناسب پایدار باشد، امکان اتصال چندین زون را فراهم کند، قطع و وصل شدن زون‌ها را تشخیص دهد و قابلیت توسعه برای اضافه شدن زون‌های بیشتر در آینده را داشته باشد. در صورت نیاز، مکانیزم امنیت و رمزنگاری ارتباط نیز باید در طراحی در نظر گرفته شود. نرم‌افزار مدیریت باید امکان ثبت و ویرایش کاربران، اختصاص شماره پرسنلی از ۱۰۰۰ به بالا، ثبت نام، نام خانوادگی، عکس، شماره تلفن، ایمیل و اطلاعات احراز هویت، تعیین سطح یا مجوز دسترسی، فعال یا غیرفعال کردن کاربران، مدیریت زون‌ها، محدود یا غیرفعال کردن یک زون، مشاهده وضعیت Online یا Offline تجهیزات و مشاهده Logهای ورود و خروج و Access Granted یا Access Denied را فراهم کند. تغییر سطح دسترسی و مجوزهای امنیتی تنها باید توسط Administrator امکان‌پذیر باشد. در صورت امکان تشخیص صحیح ورود و خروج، نرم‌افزار باید قابلیت نمایش تعداد افراد حاضر در هر زون و اطلاعات مربوط به آن‌ها را نیز داشته باشد. یکی از الزامات مهم سیستم، عملکرد در حالت Offline است. در صورت قطع اینترنت یا سرور، سیستم باید همچنان امکان کنترل دسترسی را داشته باشد، اطلاعات کاربران و مجوزهای مورد نیاز را به‌صورت Local در اختیار داشته باشد و Logها را به‌صورت محلی ذخیره کند. پس از برقراری مجدد ارتباط، اطلاعات باید بدون ایجاد Event یا Log تکراری با سیستم مرکزی Synchronize شوند. روش دقیق Synchronization، مدیریت Conflictها و ساختار ذخیره‌سازی اطلاعات باید توسط توسعه‌دهنده پیشنهاد شود. در طراحی سیستم باید موارد امنیتی و شرایط غیرعادی از جمله Tamper Detection، قطع برق، Backup Power، قطع ارتباط زون، باز ماندن درب، Restart شدن سیستم، حفاظت از اطلاعات کاربران، جلوگیری از دسترسی مستقیم و غیرمجاز به قفل و ثبت Eventهای امنیتی در نظر گرفته شود. همچنین معماری سیستم باید قابلیت توسعه در آینده را داشته باشد و امکان افزایش تعداد زون‌ها، کاربران و روش‌های احراز هویت بدون تغییر اساسی در ساختار سیستم فراهم شود. در فاز اول پروژه، یک Prototype شامل یک Main Controller و یک Zone Controller توسعه داده خواهد شد. این نمونه باید حداقل امکان ثبت کاربر، احراز هویت با RFID یا PIN و در صورت امکان Fingerprint، بررسی مجوز دسترسی، کنترل یا شبیه‌سازی قفل، تشخیص وضعیت درب، Tamper Detection، ارتباط بین Main و Zone، ثبت Event، نمایش Log در نرم‌افزار، عملکرد Offline و Synchronization پس از اتصال مجدد را Demonstrate کند. در پایان این فاز، انتظار می‌رود توسعه‌دهنده Block Diagram سیستم، معماری پیشنهادی، انتخاب MCU یا Processor، انتخاب پروتکل ارتباطی، Schematic اولیه، BOM اولیه، Firmware، Source Code، نرم‌افزار اولیه مدیریت و مستندات مربوط به تصمیمات اصلی طراحی را ارائه کند. مواردی مانند انتخاب MCU یا Processor، Communication Protocol، RFID Technology، Fingerprint Module، Database Architecture، Offline Synchronization، Firmware Architecture، Software Architecture و Security Architecture بخشی از فرآیند طراحی هستند و باید توسط توسعه‌دهنده انتخاب و از نظر پایداری، هزینه، امنیت، قابلیت توسعه و امکان تولید توجیه شوند. ارزیابی پروژه تنها بر اساس کار کردن Prototype انجام نمی‌شود و کیفیت معماری سیستم، طراحی سخت‌افزار، کیفیت Firmware و Source Code، انتخاب و طراحی روش ارتباطی، عملکرد Offline، امنیت، قابلیت توسعه، مستندسازی و توانایی توضیح و دفاع از تصمیمات فنی نیز بخش مهمی از ارزیابی خواهد بود. هدف نهایی این است که سیستم از ابتدا با دیدگاه تبدیل شدن به یک محصول تجاری قابل اعتماد، قابل توسعه و قابل تولید طراحی شود.